Politiekblog

Steeds meer plagiaat

Volgens een artikel in de New York Times wordt plagiaat steeds normaler en steeds meer studenten maken zich er schuldig aan. Bovendien zien veel het als onschuldig: 

Perhaps more significant, the number [of undergraduates] who believed that copying from the Web constitutes “serious cheating” is declining — to 29 percent on average in recent surveys from 34 percent earlier in the decade.

De toename komt natuurlijk voor een behoorlijk deel voort uit de veranderde aard van de informatievoorziening:

“Now we have a whole generation of students who’ve grown up with information that just seems to be hanging out there in cyberspace and doesn’t seem to have an author,” said Teresa Fishman, director of the Center for Academic Integrity at Clemson University. “It’s possible to believe this information is just out there for anyone to take.”

Een verontrustende trend, of niet? Het verdient geen pluim: het mag verondersteld worden dat mensen op de hoogte zijn van vrij normale regels van onze maatschappij en binnen hun omgeving, en dat zij zich daaraan pogen te houden.

Echter, in een samenleving waar veel informatie zo makkelijk te vergaren is dat het niet standaard meer is dat iemand deze kennis in zijn hoofd moet hebben, wordt het minder vanzelfsprekend om scholieren en studenten te vragen deze kennis uit hun hoofd te leren en vervolgens op te schrijven. Te vaak krijg je een opdracht, waar je niet voor na hoeft te denken, maar enkel een zoekmachine voor op hoeft te starten. Vervolgens is het een kwestie van een tekst die er al goed genoeg uitziet te herschrijven in eigen woorden. Zo zijn scholieren en studenten steeds bezig met het herschrijven van tekst. Dan is de verleiding groot om de tekst gewoon te kopiëren. Voor het opdoen van vaardigheden is er dan tussen herschrijven en kopiëren voor de student niet zoveel verschil te bemerken. Dan is de conclusie dat het vast geen zwaar misdrijf is vrij snel getrokken door deze student. (Dit laat niet weg dat er natuurlijk nog veel ernstigere vormen van plagiaat zijn dan bijvoorbeeld een definitie van Wikipedia kopiëren)

De wijze waarop opdrachten aangeboden moet worden, en de vaardigheden die studenten moeten leren op het middelbaar en hoger onderwijs, moet wellicht aangepast. 

Professor Mazor van Harvard weet dit waarschijnlijk ook (het punt gaat over onthouden, maar als “memory” met “internet” vervangen wordt gaat het net zo goed op): 

He threw out his lectures in his introductory physics class when he realized his students were not absorbing the underlying principles, relying instead on memory to solve problems. His classes now focus on students working in small groups.

“When I asked them to apply their knowledge in a situation they had not seen before, they failed,” Professor Mazur said. “You have to be able to tackle the new and unfamiliar, not just the familiar, in everything. We have to give the students the skills to solve such problems. That’s the goal of education.”

Plagiaat blijft fout. Maar de vraag is wie het slechtste bezig is: studenten, of onderwijsaanbieders. Het laatste woord laat ik aan Nick Mamates, die vroeger voor een mooi bedragje een mooi verslag in elkaar flanste voor iedere student die daar open voor stond: 

There’s another reason I never felt too badly about the job, though I am pleased to be done with papers. The students aren’t only cheating themselves. They are being cheated by the schools that take tuition and give nothing in exchange.